«Ակնթարթն էր, ակնթարթի մեջ հավերժությունը»

10299941_691631050908148_5955883842745780706_n

10361570_691631007574819_1609153810684051815_n

10364141_691631027574817_5778028702546887282_n

10369182_691630780908175_1089570885367320280_n

10377246_691630820908171_5296585882405416394_n

10404084_691630887574831_6022736585522150349_n

10406728_691630867574833_1851247842319669333_n

10468557_691319300939323_15620570_o

fgsf

Վերջապես տեղի ունեցավ այդքան սպասված հանդիպումը: Մեզ ընդհամենը մեկ ժամ էին տրամադրել արտիստի հետ շփվելու համար, իսկ ես չգիտեի: Այնքան հարցեր էի պատրաստել, մոտավոր 15 հարց, բայց ընդհամենը հասցրեցի 2-ը ուղղել: Սկզբում հուզված էի, հարցը տալիս ձայնս դողում էր, չէր ենթարկվում ինձ: Սակայն մինչ ինքնավստահությունը ինձ հիշեց և վերադարձավ, էլ հերթ չհասավ, որպեսզի ուղղեմ մնացած հարցերը: Այսպիսով մնացի անպատասխան: Չնայած նա խոստացավ կրկին այցելել մեզ:

Բավականին ակտիվ և հետաքրքիր էր պարոն Ադամյանի խոսքը: Համեմված հուշերի և փորձությունների տարրերով: Նա մեզ տարավ իր ափ, նայեցինք շատ արդիական խնդիրների , նրա պատուհանից, նրա աշխարհայացքով: Ամենահաճելին պարոն Ադամյանի անկեղծությունն էր և մտավորականին հատուկ անմիջականությունը: ՆԱ այնքան լավատես էր և մեր ուղղած շատ հարցեր, որոնք ենթադրում էին ավելի վատատեսական պատասխաններ, նա մեզ խնայում էր և տալիս էր միայն դրական, լավատեսական պատասխաններ:Ժամանակը անցավ ակնթարթի նման, իսկ ակնթարթի մեջ հավերժությունն էր:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s